Jak osiągamy Mistrzostwo Niewybaczania?

Oto Dumny Paw, rozpościera swoje skrzydła i kroczy dumnie mówiąc, patrzcie i podziwiajcie mnie!

Duma to słowo kryjące w sobie wiele znaczeń. W zależności od kontekstu może mieć wydźwięk albo pozytywny, albo negatywny. Z pozytywnym znaczeniem mamy do czynienia wówczas, gdy ktoś nazwany dumnym ma świadomość własnej wartości i zachowuje poczucie godności. Jest ambitny, spełnia się w życiu i wie, że to, co robi jest właściwe. Człowiek dumny nie zgodzi się na nic, co wykracza poza jego normy moralne, niejednokrotnie, co czasem bywa negatywnie postrzegane, kamuflując uczucia i emocje nim targające.
Negatywnie rozumiana duma łączy się bezpośrednio z innymi cechami charakteru – z wyniosłością, pychą czy egoizmem. Człowiek dumny w tym znaczeniu nie szanuje innych, ma ich za nic, stawiając swoje ego na piedestale.Du­ma jest za­pew­ne naj­bar­dziej upar­tą tru­ci­zną umy­słu - je­ste­śmy zbyt dum­ni, by się przy­znać, że ją ma­my. Dzie­je się tak rów­nież dla­te­go, że prze­ja­wia się ona ja­ko sub­sty­tut in­nych prze­szka­dza­ją­cych uczuć - na przy­kład w sy­tu­acji, kie­dy uspo­ka­ja­my nasz gniew two­rząc dy­stans.
Duma jest także prawdziwym powodem tego, że nie umiemy wybaczać.
Z powodu urażonej ambicji i dumy bardzo wcześnie nauczyliśmy się walczyć o swoje racje. Udowadniając, że słuszność jest  po naszej stronie bo od tego, że zawsze  mamy racje zależy w głównej mierze poczucie naszej wartości.
I tak to duma prowadzi do mistrzostwa niewybaczania.
Stale więc podsycamy płomień, który żywi się doznaną krzywdą i gromadzimy jak zapasy na zimę coraz więcej emocjonalnej trucizny w sobie.
To pozwala nam się uczyć cierpieć,by ukarać kogoś, kto nas obraził.
Zdradzę Ci tajemnicę :) WYBACZANIE jest wrodzoną cechą każdej osoby.
Przyjrzyj się małym  dzieciom, one wybaczają instynktownie, bez wysiłku i naturalnie.
Lecz w miarę jak dorastamy uczymy się pielęgnować w nas poczucie ważności naszego EGO.
Kiedy nie wybaczymy rośnie w nas poczucie ważności.Łechtamy nasze ego.

Z tego też powodu cały czas uczymy się sztuki niewybaczania i  udowadniania swoich racji.
Nie możesz wybaczyć, ponieważ stajesz się z czasem mistrzem niewybaczania.
I tak to - szkolisz się aby zdobyć Mistrzostwo Niewybaczania.
Jakże trudno jest to przekroczyć :(
Nosimy w sobie poczucie krzywdy, ból, agresje i inne trucizny emocjonalne, które destrukcyjnie działają na nasze życie.
Po co, to wszystko? Ten cały śmietnik.
Od dziś bądź jak dziecko i  przypomnij sobie jak skutecznie wybaczać a zobaczysz jak uzdrowisz swoje emocje i życie stanie się szczęśliwe.